Zo’n rooster van de toekomst (3): leuk bedacht, maar is het haalbaar?

Datum: 1 oktober 2013


Iemand zei ooit: “Het nadeel van plannen is dat ze geïmplementeerd worden.” Een plan voor een nieuwe wijze van roosteren en organiseren is gemaakt, maar dan? Is het wel haalbaar, implementeerbaar?

De vorige blogs is een organisatiefilosofie beschreven (blog 1) en een uitwerking daarvan bij het Da Vinci College in Leiden (blog 2). In deze blog ga ik in op de vraag in hoeverre het haalbaar is om op deze manier te werken:

  • in hoeverre is het financieel haalbaar?
  • in hoeverre is het model kwalitatief haalbaar?

Haalbaar is een breed begrip en zal per school of schoolbestuur anders worden ingevuld. De onderstaande inschattingen zijn algemeen gesteld en doorgerekend voor de specifieke invulling op het Da Vinci College Leiden, locatie Kagerstraat.

A. Is het model financieel haalbaar?
In een aantal gevallen bleek de gekozen organisatievorm te kostbaar. In een iteratief proces zijn vervolgens aanpassingen gedaan om het model wel betaalbaar te maken. Onderstaand de resultaten voor het vak ‘science’. Als dat wordt ingeroosterd op de nieuwe manier, kan het vak met lagere kosten (ongeveer 15% lager) worden aangeboden. Hiermee is het model betaalbaar. Voor de zorgvuldigheid: die 15% wordt ingezet voor materiaalontwikkeling en niet voor een reductie van het personeelsbestand!

Een voorbeeld van het vak ‘science’

B. Is het model kwalitatief haalbaar?
Of het gekozen onderwijsmodel kwalitatief haalbaar is, hebben we beoordeeld aan de hand van een tweetal criteria:

  • Hebben we het juiste personeel voor deze werkwijze?
  • Hebben we de juiste fysieke omgeving (gebouw, lokalen, werkruimten) voor deze werkwijze?
     

B1. Personeel:
Welke functiemix is nodig om dit model te kunnen uitvoeren en is er überhaupt zicht op of we een dergelijk personeelsbestand kunnen ontwikkelen?

Een analyse gaf aan dat er een iets gewijzigde functiemix nodig was om het model te draaien. De inschatting is dat dit in 3-4 jaar kan worden ontwikkeld (middels pensionering, interne verschuivingen en gerichte werving). Daarnaast is een opleidingsinspanning noodzakelijk om nieuwe werkvormen te kunnen ontwikkelen. Kwalitatief gezien lijkt het model haalbaar.


Een voorbeeld van het vak ‘science’


B2. Huisvesting
Het rooster van de toekomst vraagt om een aangepaste huisvesting. Er is een ideaalplaatje gemaakt (zie onderstaand vlekkenplan). Aangezien niet meer elke 50 minuten een massale volksverhuizing plaatsvindt, is een aanzienlijke beperking van de loopruimte mogelijk. Vooralsnog wordt bij het Da Vinci College volstaan met enkele eenvoudige aanpassingen die al wel enige ontwikkelruimte geven (‘als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan’). Het model is niet op korte termijn in zijn ideale vorm haalbaar, maar is wel ontwikkelbaar op langere termijn.

Conclusie
Op voorhand zijn er vele bezwaren op vele niveaus te bedenken. Deze worden ook wel geuit als je gaat nadenken over innovatieve organisatiemodellen. Bedenkingen worden uitgangspunten en stellingnames: het is niet haalbaar want ………………. (heel veel varianten!). Er ging pas vertrouwen ontstaan toen de discussie werd geobjectiveerd. Durven we in de beeldvorming een stap verder te gaan en een aantal ideeën niet af te schrijven, maar te toetsen op haalbaarheid?

Uiteindelijk heeft het geleid tot een conclusie: het is met enkele aanpassingen in 3-5 jaar mogelijk om in een ander rooster te werken en te leren.

Een haalbaar en realistisch perspectief!

 

Door Rob van de Ven